توافق و انتقام خون امام شهید
میگویند پس تقاص خون امام شهید چه شد؟ یعنی توافق، فراموشی انتقام است؟ اولاً دم کسانی که این دغدغه را دارند گرم؛ این حرف از غیرت میآید. ا
میگویند پس تقاص خون امام شهید چه شد؟ یعنی توافق، فراموشی انتقام است؟ اولاً دم کسانی که این دغدغه را دارند گرم؛ این حرف از غیرت میآید. ا
محسن مهدیان، مدیر مسئول روزنامه همشهری در تلگرام نوشت: برخی گویا به اسم مذاکره حساسیت دارند البته حق دارند بجهت سابقه برجام.
یکی پرسید چه کنیم برجام تکرار نشود؟ گفتم کل این صد روز بکنار، واقعاً این ۴۸ ساعت کافی نیست؟ دیگر چه باید بشود تا بفهمیم دوران انفعال غرب زده ها تمام شده؟ حداقل تا این لحظه، مقایسه امروز و دیروز بیمعنی است.
آمریکایی ها در میدان جنگ و توافق نتوانستند ایران را تسلیم کنند. طرح فریب را روی جنگ زیرآستانه ای بردند. اما موشک های ایران این نقشه را هم زدند.
توجه کنیم که شعارها فقط هیجان نیستند؛ نشانه تغییر حال جامعهاند. هر شعار، یک روایت فشرده است و نشان میدهد مردم خودشان را در این جنگ کجا تعریف میکنند...
چهبسا آنچه در حال شکلگیری است، مقدمه یک مدل جدید حکمرانی باشد؛ مدلی که در آن خیابان نه صرفاً صحنه حضور، بلکه بخشی از سازوکار پیشبرد اهداف کلان تلقی میشود.
«آیا رهبر نظام اسلامی ممکن است تحت فشار خواص تصمیم بگیرد؟ خیر. چرا؟ چون امام جامعه ممکن است...».
وسط اخبارِ زدن اف-۳۵ و انشاءالله اسارت خلبان، توقف در نقطه ظریف خطاست. مواضع این آدم موثر نیست.
فیلمهای رقص بالای سر قبر جانباختگان را که دیدم، بیش از هر چیز دلنگران خود عزاداری شدم و از آن هم بیشتر دلنگران متوفی، واقعیت این است که دشمن نخستین چیزی را که میگیرد، «هویت» است.
رهبری ایستاده است و جامعهای با او ایستاده است. سرّ ماجرا همینجاست. این همان نقطهای است که دشمن در محاسبهاش دچار خطا میشود. تصور میکند با فشار، جامعه از رأس جدا میشود.